Stay with me tonight (Hyou x Shun)
...ก๊อก...ก๊อก...
“เฮียวกะ
อยู่มั้ย?
นี่ฉันเอง”
เสียงเล็กๆคุ้นๆหู
ดังขึ้นหน้าประตูบานใหญ่
สิ้นเสียงนั้นไม่ทันไร
ประตูก็เปิดออกพร้อมกับที่แขนเรียวบางถูกคนในห้องดึงเข้าไป
ก่อนจะปิดประตูลงทันที
“ชุน
มาทำไมดึกๆเนี่ย
ถ้าพี่นายเห็น
มีหวังฉันได้โดนย่างเป็นเป็ดปักกิ่งพอดี”
เจ้าของห้องว่า
“เอ่อ...ฉัน...ขอโทษ....”
ร่างบางก้มหน้า
พูดเสียงเบา
เห็นแบบนี้แล้วใครจะไปใจร้ายโกรธได้ลงคอ
“เอาเถอะๆ”
หนุ่มลูกครึ่งยกแขนขึ้นโอบกอดร่างบางไว้กับอก
“ฉันไม่ได้โกรธหรอกนะ”
มือใหญ่ๆลูบผมนุ่มๆของร่างบางเบาๆ
“ว่าแต่มีอะไรเหรอ??”ว่าแล้วก็ยิ้มหวานให้ตบท้าย
“เอ่อ....ค...คือ...”
เห็นยิ้มหวานๆของเป็ดคุงแล้วคนในอ้อมกอดก็ออกอาการเขินขึ้นมาเล็กน้อย
“ฉ..ฉันนอนไม่หลับน่ะ...”
“...........”
เป็ดคุงยกปีก
เอ๊ยยย
มือขึ้นกุมขมับ
.......เหตุผลแค่นี้นะ.....
“เอ่อ...ไม่เป็นไร
ฉันกลับห้องดีกว่า
ไม่กวนนายละ”
เห็นคนตรงหน้าทำหน้ากลุ้ม
ชุนจังเลยไม่อยากกวนใจ
ว่าแล้วก็ดึงตัวเองออกจากอ้อมแขนของเป็ดคุง
แต่กลับถูกแขนแข็งแรงกอดแน่นกว่าเดิม
“ไม่ต้องหรอก....
อยู่ที่นี่แหละ”
เฮียวกะกระซิบเบาๆข้างหู
“เอ่อ...ไม่..กวนนายแน่นะ”
(มาถามอะไรตอนนี้เนี่ย???)
เฮียวกะไม่ตอบ
แต่ค่อยๆสอดมือเข้าใต้เสื้อของอีกฝ่ายจากด้านหลัง
“ด....เดี๋ยว....เฮียวกะ....”
“นายผิดเองนะ”
เสียงทุ้มต่ำยังกระซิบอยู่ข้างหู
ทำเอาร่างบางหมดแรงไปไม่น้อย
“....ต...แต่....เฮียว....อย่า.....”
เสียงเล็กยังพยายามหยุดอีกฝ่าย
แต่ร่างกายกลับไม่เป็นอย่างปากว่าเลย
ที่สำคัญเสียงหวานๆนั่นยิ่งทำให้อีกฝ่ายไม่อยากหยุดการกระทำของตัวเองเลย
“..อื้อ...”
เสียงครางเบาๆเล็ดลอดออกมา
เมื่อริมฝีปากบางถูกอีกฝ่ายประกบลงมา
ก่อนจะค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปชิมรสหวานจากข้างใน
“...อ๊า...เฮียว..”
“อะไรกัน...แค่จูบเองนะชุน” หนุ่มหล่อแอบยิ้มมุมปาก
พลางมองร่างบางที่อ่อนปวกเปียกจนแทบไม่มีเรี่ยวแรง
“อ๊า...อย่ามองนะ...”
ชุนจังยกมือขึ้นปิดตัวเองที่อยู่ในสภาพเสื้อผ้าหลุดลุ่ยเพราะฝีมือใครบางคน
“ไม่ต้องปิดหรอก”
มือใหญ่ดึงแขนเรียวนั้นขึ้น
“แบบนี้แหละ....น่ารักดี”
ว่าแล้วก็ช้อนร่างนั้นขึ้น
อุ้มไปยังเตียงหลังใหญ่
“ด...เดี๋ยว...เฮียวกะ....”
ร่างบางร้องเมื่อมือใหญ่ของอีกฝ่ายพยายามถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก
พลางลูบไล้บนแผ่นอกบาง
“ไม่เดี๋ยวแล้ว”
เสียงทุ้มว่า
ขณะสอดมือเข้าไปในกางเกงของร่างบาง
“...อ..อย่า....”
ร่างบางคราง
แต่คนตรงหน้าก็ไม่มีที่ท่าว่าจะทำตามเลย
ลิ้นอุ่นๆลากไปบนแผ่นอกขาวๆที่ถูกย้อมเป็นสีชมพู
“..อะไรกัน...ไม่ชอบเหรอ...”
“....อ....อะ.....เฮียว......อื้อ.....”
เสียงหวานครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้
“....น่ารักจัง.....ร้องอีกนะ...”
“...เฮียวกะ....ฉ...ฉัน.......”
“ชุน....ชุน....ตื่นเร็ว” หนุ่มผมทองปลุกร่างบางในอ้อมกอดเบาๆ
ชุนจังค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆ
พลางขยี้ตาเบาๆด้วยอาการสลึมสลือ
“กลับห้องนายเถอะ
ก่อนที่พี่นายจะตื่น”
“อ...อื้ม...”
จัดการใส่เสื้อกลับเข้าไปเสร็จ
เฮียวกะก็เดินมาส่งชุนจังถึงห้อง
“งั้นฉันไปนะ”
หนุ่มหล่อว่าก่อนจะทำท่าเปิดประตูห้องออกไป
“เดี๋ยวเฮียวกะ”
มือเล็กดึงแขนอีกฝ่ายไว้
ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นประกบริมฝีปากเบาๆ
“ขอบคุณนะ”
หนุ่มผมทองไม่ตอบอะไร
แต่ยิ้มพร้อมส่งสายตาอ่อนโยนให้
“ฉันไปนะ”
ว่าแล้วก็เปิดประตูห้องออกไป...
แต่ทว่า....
“ไอ้เป็ด......”
เสียงเหี้ยมเกรียมของใครสักคนดังขึ้นจากข้างหลังทำเอาคนถูกเรียกเสียววูบราวกับได้กลับไปไซบีเรีย
“...อ...อิคคิ......”
เป็ดคุงหันไป
พี่ชายจอมโหดของชุนจังผู้แสนจะน่ารักยืนส่งสายตาพิฆาตให้อยู่
“..ต...ต...ตื่นแล้ว...เหรอ...”
“แก๊....บังอาจลอบเข้าหาน้องชายชั้นเรอะ”
พูดไม่ทันจะจบประโยคดี
ตาไก่ย่างก็เตรียมปล่อยหมัดใส่ทันที
“อ๊าก..ฉันเปล่านะ(น้องแกต่างหากที่เข้าหาฉัน)”
เป็ดคุงร้องพลางออกวิ่งหนี
“อย่าอยู่เลยแก”
“นี่
อย่านะพี่”
เสียงโวยวายของทั้งคู่ดังพอที่จะให้ชุนจังเปิดประตูออกมาดู
“หยุดนะ
ทั้งสองคน”
........
.......เมื่อไรกันนะที่ความสงบสุขถึงจะมาเยือนคฤหาสน์คิโด้.......
…Fin…
